Hayatta bir başlangıçlar vardır bir de bitişler. Bu iki kavram arasındaki zaman dilimine alışkanlık, mutluluk, üzüntü, heyecan … bir çok duygu yerleştiririz. Çoğu zaman bize zor görünen bitişler olsa da, o bitiş çizgisi ama yerde ama ayakta geçilir biter, bitmez dediklerimiz. Zor olan başlangıçlardır, insanın korkusunu yenip yeniliğe açılmasıdır.

  Hayat gün içinde yaşadığımız kısa zamanların bir uzun kopyasıdır, bitirmek kolay başlamak zor diyorum ya; bir nefes daha alırız, ciğerlerimiz son kez şişer sonra hepsi birden havaya karışır ruhumuzu da götürür son nefesimiz dudaklarımızdan sızarken. Doğmak ise iki farklı insanda taşınmak ile başlar bir yarımız bir diğer yarımızı bulsun diye sıra bekler ruhumuz, sonra bir çok mucize yıllarca kutlayacağımız doğum günümüz gelene kadar. Annemizden yaşadığımız en büyük ayrılık bir başlangıçtır bizim için. Hatırlayabilseydim kendi doğum maceramı eminim söyleyeceğim ne kadar korktuğum olacaktır. Ilk adımlarım, ilk kelimelerim, ilk aşk, ilk seks hepsine şimdi ilk deneyimlerim diyorum, hayatımın tamamı da bir deneyim siz de reenkarnasyona inanmıyorsanız ilk deneyimimiz üstelik.

  Bugün bir deneyim daha yaşıyorum, “ilk deneyim” haneme bir sayı daha. Ilk kez düşüncelerimi böyle uzun bir paragrafta topluyorum, üstelik bu kez hukuk konulu değil ve türkçe. Kuşkusuz her deneyim gibi cesarete ihtiyaç duydum biraz utandım hatta ama yazdığım için pişman değilim, umarım okuyan kimse de pişman olmaz. Bu cesaretim için gerçekten yazabilen insanlardan özür dilerim benim yaptığım sadece aklımdan geçenleri bir kenara not etmek…

DBB