October 2010
1 post
Yalnız
Yalnız yaşıyoruz hayatı, evliyken de yalnız küçükken de yalnız büyürken de… Bir kişi daha yok bizimle nefes alan.
Bir tek bedenimiz var ne içimize misafir ettiklerimiz bedenimizin bir parçası oluyor ne içinde yaşadıklarımız, daima yalnızız.
En çok aşık olduğumuz mu hissediyor ateşe dokunduğumuzda acıyı, annemiz mi, babamız mı? Yalnızız her beraber yürüdüğümüze inat yalnız.
Bir hayal...